Svetlana Racanović je istoričarka umjetnosti, kustoskinja i umjetnička kritičarka.

Diplomirala je istoriju umjetnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Magistarske studije
menadžmenta umjetničkih i kulturnih djelatnosti (program ECUM-ECUMEST) završila je u
Dižonu. Doktorirala je na Transdisciplinarnim studijama savremene umetnosti i medija, FMK-
Fakultet za medije i komunikacije, Univerzitet Singidunum u Beogradu.

Od 2018. radi kao predavačica na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju. U periodu
od 2011. do 2015. predavala je na Odseku za digitalnu umjetnost i nove medije FMK u
Beogradu. Od 2003. do 2009. bila je direktorica NVO Nansen dijalog centra Crne Gore, a
prethodno, od 2001. do 2003, izvršna direktorica NVO Montenegro Mobil Art.

Kustoskinja je i ko-kustoskinja niza izložbi u Crnoj Gori i inostranstvu među kojima:
Želim vidjeti moje planine, Cetinje (Cetinje, 2025); Obod i bistre vode, 54. Bijenale u Veneciji
(2011); Slatke, male, prljave stvari, Galerija Artpoint (Beč, 2010); Eros malog prestupa, 51.
Bijenale u Veneciji (2005); Montenegrin Beauty, Motorenhalle, Drezden i Künstlerhaus
Bethanien, Berlin (2005); Citadela, Budva i Galerija Centra za kulturnu dekontaminaciju
Beograd (2003); IV Cetinjski bijenale savremene umjetnosti (2002); V Bijenale mladih
likovnih umjetnika (Vršac, 2002); Lanac otkrivanja (Crna Gora, 2001); III Cetinjski bijenale
savremene umjetnosti (2001).

Dobitnica je nagrade za umjetničku kritiku „Lazar Trifunović” (2004).

Kao Fulbrajtova stipendistkinja boravila je u Njujorku 2014, kao i u umjetničkim
rezidencijama: u Njujorku 2023 (Residency Unlimited) i Beču 2009 (KulturKontakt).
Objavila je knjige: Marina Abramović – Od reza do šava (Geopoetika, Beograd, 2019);
Milenijumski bag?! – Crnogorska umjetnička scena oko 2000: Prestupnička koalicija kritike i
prakse (CSU, Podgorica, 2009). 

Objavila je niz stručnih tekstova u umjetničkim monografijama, katalozima izložbi, stručnim časopisima i umjetničkim publikacijama u Crnoj Gori i inostranstvu.